Akademik Dilin Altı Temel Özelliği

Bir tezi okuyan jüri üyesi, ilk iki sayfada yazarın “akademik dili” bilip bilmediğini fark eder. Fikirlerin ne kadar iyi olursa olsun, onları günlük konuşma diliyle, abartılı ya da belirsiz biçimde anlatırsan okur sana güvenmez. Bu ders, modülün geri kalanının temelidir: akademik dili akademik yapan altı özelliği tanıyacak, her birini zayıf ve güçlü cümle karşılaştırmalarıyla göreceksin.

Altı özellik bir bakışta

1. Nesnellik

Nesnellik

Yazarın kişisel tutum, duygu ve beğenilerini metnin merkezinden çıkarıp yargıları gözlenebilir veriye, yönteme ve kaynaklara dayandırmasıdır. Nesnellik, yazarın görüşü olmadığı anlamına gelmez; görüşün gerekçelendirilmiş olması gerektiği anlamına gelir.

2. Açıklık

Açıklık, okurun cümleyi bir kez okuyup aynı anlamı çıkarabilmesidir. Uzun yan cümleler, art arda tamlamalar, belirsiz zamirler (“bu”, “o”, “bunlar” neyi gösteriyor?) ve gereksiz yabancı sözcükler açıklığı bozar.

3. Kesinlik

Kesinlik, belirsiz niceleyiciler (çok, az, bazı, birçok), belirsiz zaman ifadeleri (son yıllarda, eskiden) ve tanımlanmamış kavramlar yerine ölçülebilir, tanımlı ve sınırlandırılmış ifadeler kullanmaktır. Kesinlik ile kesin yargı aynı şey değildir: kesin yargı iddiayı abartmaktır, kesinlik ise bilgiyi net vermektir.

4. Tutarlılık

Tutarlılık üç düzeyde işler: terim (aynı kavram için hep aynı sözcük), biçim (aynı türden bilgiyi aynı biçimde yazma: tarih, sayı, kısaltma) ve mantık (bir bölümde söylediğinle diğerinde söylediğinin çelişmemesi).

5. Ölçülülük (hedging)

Ölçülülük / hedging

Bir iddiayı, dayandığı kanıtın gücüyle orantılı biçimde ifade etme. “Göstermektedir”, “düşündürmektedir”, “olabilir”, “büyük olasılıkla” gibi ifadeler iddianın kapsamını kanıta göre ayarlar. Ayrıntısı modülün üçüncü dersindedir.

6. Kanıta dayalılık